Op vrijdag 12 januari 2007 plaatste ik een tekst op mijn blog en in de nieuwsgroep 'radio.zeezenders' over twee filmpjes die ik in 1977 op Super 8 over Veronica had gemaakt. Omdat er nogal wat reacties op kwamen en er hier & daar links naar werden gemaakt, maakt één en ander nu ook deel uit van dit hoofdstuk 'Veronica'.
* * *
Dertig jaar geleden was Veronica druk bezig een plaats te veroveren binnen legaal Hilversum. Ja: het gaat weer eens over mijn jeugdliefde! Minister Harry van Doorn wrong zich in alle denkbare bochten om te voorkomen dat de aspirant omroep vaste grond onder de voeten zou krijgen, en weigerde met somber stemmende voorspelbaarheid de ene na de andere aanvraag te honoreren.
Tis een beetje als de intro-tekst van de Asterixboeken. Heel Nederland zuchtte onder het juk van de minister van WVC. Heel Nederland? Nee: één clubje bleef manmoedig doorvechten.
Veronica tourde met een nieuwe Truus door het land, en bezocht de ene na de andere camping, waar 'de jocks-in-het-wild', de live artiesten en gokkast Harry aardig wat publiek op de been kregen.
Ik was in die dagen de trotse eigenaar van een Super 8 filmcamera. Een stomme camera; zonder geluidsopname dus. Als je daar nu op terugkijkt, in het tijdperk van Apple's iPhone, vraag je je af hoe het in 30 jaar allemaal zo onwaarschijnlijk heeft kunnen veranderen, maar goed. Een filmcamera zonder geluid; het was toen nog heel gewoon. Ze waren er natuurlijk al wel, camera's mèt geluid, maar dat waren nu niet bepaald dingen waar iedereen zijn centen aan uit gaf.
Ik filmde dus zonder geluid. Ook op één van die campingtourdagen van Veronica. En wat later, toen de Omroep Organisatie op het Scheveningse strand neerstreek om The Day The Music Died te gaan maken. Waarbij 'Het Schip' op de achtergrond moest gaan dobberen. Ik denk dat ik er destijds vrije dagen voor heb opgenomen. Want het idee de Norderney weer met eigen ogen op zee te zien, bezorgde me zo ongeveer een slechte nachtrust.
De filmpjes hebben zo'n 3 decennia op een spoel gezeten. Destijds heb ik er een geluidsspoor op laten zetten en daar heb ik, met behulp van cassetterecordertjes een soundtrack op overgespeeld.
In het najaar van 2008 heb ik de Super 8-film laten digitaliseren en vervolgens ben ik met 'nieuw geluid' aan de gang gegaan.
Het resultaat heb ik tot een Flash-filmpje geconverteerd, zodat ook de niet Apple-gebruikers kunnen meekijken.
Als je niet houdt van het gekrijs van meeuwen, of na een minuutje zegt 'nou heb ik die boot wel gezien' moet je niet gaan kijken. Dan heb ik trouwens helemaal liever dat je hier niet meer komt... 
